از صفر تا صفر (شعر قدیمی)

1

تلالو تولدی گمنام

آغاز درخشش را

در برکه های جلبک گرفته آرام

                               آلوده نمیکند

و تشنگی اش را

با عصمت حوالی سرچشمه

به دریا لبخند میزند

2

فاتحانه از دست می لغزد

قطره های آب

تشییع پیکر تنگ را

بر سفره عید می بارند

و ماهی قرمزی در تنگنای سرنوشتی عاقبت به خیر

با ضرباهنگ خیس جان کندنی شیرین

آزادتر از ماهیهای رودخانه

پایکوبی آزادی را

        بالا و پایین می جهد

3

یادگار میوه ممنوعه کودکیم،

بازی پنجره های نیم بسته

راهی است تا فراخنای سیمانی بینهایتی

که هر پروازی به او ختم میشود

4

اینک

پرشی از هم اکنون به صفر

با دو پنجره بسته

و یک زمین سفت

که مرا بو میکشد

و آغوش باز میکند

استقبال این تولد دردناک را

5

بالای سرم پرواز میکنم

و در جشن تولدم

رسیدن خودم را انتظار می کشم

کسی نیست که مرا پیدا کند؟