ماه گرفته

شعری برای آوارگان جنگ و پناهندگان سوریه

در مه آلود شب چه می بینی               ای مه چــارده شبــه در شـهـر

که چنین روی خویش میگیری               می روی پشت سایه ها با قهر

امشـب از درد و غـصـه لبریزی              چـــه شـده بــاز تاری امشب را

باز بر ســاحل کدامـیـن مــرگ               مانده ای غمـگساری امشب را

باز بر دوش خسته چه کسی               کودک غـــم نـگــاه کـــرده تو را

دود آه کـــــــدام جـــنگ زده                 باز امــشب سیاه کـــــرده تو را

بـــاز پــــای کـــــــــدام آواره                 مـنـتـظر مـــانده تـا بـتـابـــی تو

باز در عمــق کوره راه کـدام                  قـــصـــه تـیـره آفـــــتــابـــی تو

داســــتـــان کـــدام قایق را                  کـــــرده دنبال بـال شب پره ها

بــاز زیـپ جلیـقه چه کسی                 گـیــر کــــــرده میـان خاطره ها

کوله بر دوش،کودکی به بغل                خستــه شد گام جستجوهایت

بــــــاز پـــــای کــدام نامردی                پـــــشـت پـــا زد به آرزوهــایـت

باز از مـــــــــرز آبـهــــای کجا                رد شـــدی کـه چنین پریـشانی

نیست معلوم بـــاز می گردی               یا بــــرای همیشــــه می مانی

چشمهایت دوباره خیس شدند             چه شده بـــاز سرد و غمگینی

به کجا بـــــاز خـیـره می نگری              در مـه آلود شب چه می بینی